Τρίτη, 8 Μαρτίου 2011

Πρωινό άστρο...στο παιδί μου....

Σήμερα θέλω πολύ ν΄αφιερώσω στην κόρη μου, την Ανδριάνα που είναι σχεδόν έξι, ένα ποίημα αγαπημένο, πολύ αγαπημένο και μονάκριβο σαν δώρο. Της αξίζει κάθε ομορφιά και ευτυχία.
Ώρες ώρες με φοβίζει ο κόσμος μας,ένας κόσμος που χάνονται οι αξίες, ένας κόσμος που τον κάναμε αυλή των θαυμάτων.Αλλά, συνεχίζω να ελπίζω, βλέπω την καθαρότητα στα μάτια της και αναπνέω.
Bλέπω πως χαμογελά σαν κοιμάται και παίρνω οξυγόνο και ο κόσμος έχει χρώματα χιλιάδες σαν της Άνοιξης το φως τα μάτια της.
Το "Πρωινό Άστρο" είναι το ποίημα που έγραψε ο Γιάννης Ρίτσος για το κοριτσάκι του, όταν έγινε πατέρας. Είναι το ποίημα της πατρικής στοργής και της λυρικής φαντασίας. 


Είναι ένα ποίημα "που μόνο ένας παλμογράφος θα μπορούσε να "οπτικοποιήσει" και να καταγράψει τους παλμούς της εκπληκτικής ευαισθησίας του". Ο ίδιος ο Ρίτσος το χαρακτηρίζει "Μικρή εγκυκλοπαίδεια υποκοριστικών" για την κορούλα του.Στα παιδιά, η αγάπη, το παιχνίδι, η ομορφιά του κόσμου...
Κλείνω τα μάτια μου και φέρνω την εικόνα, τότε ένα βράδυ Αυγούστου με πανσέληνο στην Μονεμβασιά, στο μπαλκόνι του Ρίτσου. Στην αγκαλιά μου η κορούλα μου να κοιτάει την θάλασσα...
Κοριτσάκι μου, θέλω να σου φέρω
τα φαναράκια των κρίνων
να σου φέγγουν στον ύπνο σου.
Θέλω να σου φέρω
ένα περιβολάκι
ζωγραφισμένο με λουλουδόσκονη
πάνω στο φτερό μιας πεταλούδας
για να σεργιανάει το γαλανό όνειρό σου.
Θέλω να σου φέρω
ένα σταυρουλάκι αυγινό φως
δυο αχτίνες σταυρωτές απ` τους στίχους μου
να σου ξορκίζουν το κακό
να σου φωτάνε
μη μου σκοντάψεις, κοριτσάκι,
έτσι γυμνόποδο και τρυφερό
στ` αγκάθι κ` ενός ίσκιου.
Κοιμήσου.
Να μεγαλώσεις γρήγορα.
Έχεις να κάνεις πολύ δρόμο, κοριτσάκι,
κ` έχεις δυό πεδιλάκια μόνο από ουρανό.
Κοιμήσου.
Στην κορούλα μου, Ανδριάνα,  το πρώτο φως της Άνοιξης για μένα στον κόσμο....

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...